Sunod-sunod na kalbaryo
Sunod-sunod na bagyo
Sunod-sunod na kabiguan
Ang dumarating sa’yo
Mga taong naninirahan sayo
Animoy walang pakialam
Pati ang mga namumuno
Nagawa kang pagnakawan
Dati mong malinis na karagatan
Ngayo’y para nang basurahan
Kagubatan mong sagana
Ngayo’y panot at kalbo na
Kabataan mo’y napapariwara
Landas na tinatahak ay giba-giba
Bisyo dito, bisyo doon
Kinabukasan nila, saan paroroon
Henerasyon ngayo’y limot na ang bayanihan
Magkakapatid sa dugo’y naghihilahan
Sa panahong di na uso ang tulungan
Pagunlad ba’y hanggang pangarap na lang?
Sa kabila ng lahat ng ito
Pagasa ko’y hindi naglalaho
Darating din ang pagbabago
Sa ating mga Pilipino
Pagibig ay lalaganap
‘Wag tayo sumukong mangarap
Tayo ay magsikap
Gaganda rin ang hinaharap
Tayo’y manalig lamang
Sa Amang makapanyarihan
Sapagkat hindi pa huli ang lahat
Matatamo din natin ang kapayapaan
Ang araw mo’t tatlong bituin
Alam ko, sila’y muling magniningning
Sa aki’y ikaw parin ang pinakamagandang bansa
Kaya Pilipinas Minamahal Parin Kita
